Verschil

Verschil

Vorige week liet ‘De Verenigde Staten van Eva’ zien hoe gebrek aan toegang tot gezondheidszorg mensen doodt. Gisteravond zag ik drie beroemde vrouwen in een hedendaags paleis met telefoons op gigantische fauteuils zitten. Geen van de vrouwen is van koninklijke huize. Hun status drijft op aanwezigheid op rode lopers. En op zich laten filmen bij alles wat ze doen (wat, om geen verkeerde indruk te wekken, niet bijzonder groots en meeslepend is).

Sporadisch keken de vrouwen niet naar hun telefoon, maar naar elkaar. Dit soort momenten werd aangegrepen om te praten. Te praten over hoe privédokters operaties uitvoeren om te bezien of de kennelijke leegte in hun leven gevuld kan worden. Dit moet met kinderen gebeuren. Die zijn er al, maar manlief heeft laten weten dat hij meer kinderen wil. Dit deed hij tijdens een van de echtelijke telefoongesprekken. Het is een drama, en er vloeien tranen.

Ik denk terug aan de dame die ik vorige week bij Eva zag. Zij huilde niet. Als er geen mirakel plaatsvindt, kan zij haar dochter over een aantal jaar niet laten opereren. Het meisje zal sterven. Beide scenes zijn in hetzelfde land geschoten. Het is het verschil in perspectief, dat bepalend is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *