Robuust

Robuust

We hebben de middag doorgebracht in de sneeuw. Bovenop de Hooglanden heeft wat over is van de winter zich nog een beetje kunnen laten gelden. Er is een ontelbare hoeveelheid glinsterende druppeltjes geweest. De zon heeft ze getoond. Er is ijs geweest, en sneeuw. Ik heb het horen kraken onder mijn schoenen. De wind heeft zich laten voelen. Bij vlagen op een gemene manier.

Na deze middag komen we aan bij onze overnachtingsplaats. Het is een gebouw dat gebouwd is uit de dikste, meest robuuste steensoort die je kan voorstellen. Wanneer ik mijn hand tegen de massieve buitenmuur leg, krijg ik het bijna koud, zoveel natuurgeweld is in het rotsachtige materiaal getrokken.

Op het moment dat de rilling die dit teweeg brengt over mijn rug loopt, schiet mij het beeld van de gymlessen op mijn middelbare school door het hoofd. Deze vonden plaats bij Koninklijke HFC en op het complex ‘Eindenhout’. Beide complexen waren destijds behoorlijk gedateerd. Het ene, het complex Eindenhout, iets meer dan het andere.

Kleedkamers waren klein en groezelig. Zij hadden een massief gestorte vloer die ervoor zorgde dat je lichaam tot boven de knie koud werd wanneer je er op stond. Zij waren tochtig, hadden verre van een toereikend aantal douches waar sowieso geen warm water uit kwam. Er was een wasbak die meer weg had van een soort stenen bad, maar dan zonder comfort. De wasbak was te diep en de kraan te laag om je voor te wassen, en het water te koud en de bak te goor om je er in te wassen. Het nut van deze bak is me tot op de dag van vandaag niet duidelijk. Mijn meest plausibele theorie is dat hier buiten schooltijd vee gehuisvest is, en dat deze wasbak als drinkbak fungeert.

Als je, zoals wij, op maandagochtend startte met een dubbel uur gym, je door de regen naar school was komen fietsen en vervolgens hier moest omkleden, was je week bij voorbaat erbarmelijk. Zelfs een twee uur durende partijtje voetbal, wat de docent natuurlijk nagenoeg nooit gunde, kon hier niet tegen op. Tot op het bot verkleumd kwam je na de gymles de kleedkamer in, om je met een dun straaltje ijskoud water te moeten zien af te spoelen. De stralingskoude vanuit de vloer nam je ondertussen ongenadig hard te pakken.

Ik sta hier op het Schotse Hoogland, en voel de koude die de muur afgeeft. Ik kan maar aan één ding denken: hoe fantastisch de middelbare schooltijd wel niet was…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *